To proces, w którym:

• krok po kroku odzyskujesz kontakt z ciałem i oddechem,
• regulujesz napięcie zamiast je „upychać”,
• odbudowujesz granice i sprawczość,
• uczysz się żyć z poziomu swojej mocy – a nie przetrwania.

Zmiana, która tu zachodzi, jest realna, trwała i odbywa się na Twoich warunkach.

🔵 ETAP I: POWRÓT DO CIAŁA, SPOKOJU I ŚWIADOMOŚCI

Na początku budujemy fundament bezpieczeństwa.
Bez niego nie ma zmiany, nie ma uczenia się ani konstruktywnego działania.

Samotność ponad miarę. 
Kiedy cisza staje się bólem.

Samotność to nie zawsze coś złego.
Czasem to sygnał, że:

– potrzebujesz odpocząć od ludzi,
– złapać kontakt ze sobą,
– coś zrozumieć, przetrawić, zintegrować.

To może być czas potrzebny. Uzdrowieńczy. Oczyszczający.

Ale…
czasem ta samotność zostaje z nami zbyt długo.
Zaczyna boleć. Zaczyna się sączyć smutkiem, rozgoryczeniem, lękiem.
I wtedy to już nie jest zwykła samotność.
To osamotnienie.

Kryzys, to reakcja zdrowego człowieka na zdarzenie, które w danym momencie go przerasta.

To moment, w którym ważne jest aby umiejętnie zaopiekować się sobą.

To miejsce, w którym szczególnie ważna jest świadomość potrzeby podjęcia decyzji. 

To od niej wszystko się zaczyna, a bez niej trudno sobie poradzić z ruszeniem w stronę wzrostu.
 

W tym wideo dzielę się moimi refleksjami i doświadczeniami. Sprawdź i zastanów się, co z tego możesz

 zabrać dla siebie.

Zapraszam na spacer.
 

„Lepiej być nienawidzonym za to, kim się jest, niż kochanym za to, kim się nie jest.”

W codziennym życiu często czujemy, że musimy zasłużyć na miłość, akceptację czy szacunek, co prowadzi do nieustannego spełniania oczekiwań innych, a w efekcie do wyczerpania. 

Wierzymy, że nasza wartość zależy od zewnętrznych ocen, zapominając, że jest ona niezależna od opinii innych. 

Budda powiedział: "Ty, jak nikt we Wszechświecie, zasługujesz na swoją miłość."